Σκέψεις που εξωτερικεύονται...
Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί και η ίδια, ως αναγνώστρια, τι είναι αυτό που με ελκύει περισσότερο κάθε φορά που διαβάζω ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Τι με κάνει να θέλω να συνεχίσω στις παρακάτω σελίδες και να σταματήσω μόνο όταν δω τη λέξη «τέλος» να αναγράφεται στην ύστατη χάρτινη επιφάνεια του λογοτεχνικού μου «ταξιδιού».
Είναι η μαγεία του γραπτού λόγου και προπαντός η δύναμή του να αναπτύσσει τη φαντασία!
Εύχομαι το «Αν Ήμουν Τραγούδι» να είναι για σας ένα όμορφο διάλειμμα στην καθημερινότητά σας και οι ήρωες του βιβλίου, συνοδοιπόροι σας.
Να σας συντροφεύσει και να σας ταξιδέψει σε έναν κόσμο όπου οι λέξεις δημιουργούν ζωντανές εικόνες και αέναα συναισθήματα ...
Καλή ανάγνωση!
Σίσσυ Θεοφανοπούλου
|